حيات پيغمبر هم امامت داشته ، و اين منافات ندارد كه رعيت پيغمبر هم باشد مانند پيغمبرانى كه معاصر پيغمبر اولو العزم بودند ( چون لوط در زمان ابراهيم ع ) چنانچه بدان اشاره كرديم و اصحاب ما در اين باره اختلاف دارند و بيشتر بر اين عقيده‌اند كه امامت هر امامى پس از فوت امام سابق است ، و برخى گفته‌اند همهء ائمه در هر زمانى واجب الطاعه هستند ، ولى يكى ناطق است و ديگران خاموش . يعنى عيسى ( ع ) از گهواره حجت خدا بود و اين پسر من اكنون سه سال دارد - از مجلسى ( ره ) . از مجلسى ( ره ) - در قاموس است كه غلام خماسى يعنى پنج وجب قد ، و سداسى و سباعى نگويند زيرا در شش وجبى مرد باشد و گاهى بر پنج ساله هم اطلاق مىشود و امام جواد ( ع ) در هنگام تصدّى امامت ، 9 ساله بوده است . كمتر از پنج سال اشاره به امام قائم ( ع ) است كه به اتفاق تواريخ آينده هنگام وفات امام حسن عسكرى كمتر از پنج سال داشته . چون پيروى على ( ع ) در آغاز دعوت پيغمبر سبب اختصاص او شد به امامت و بلكه در همان روز پيغمبر وصايت او را اعلام كرد ، اين دليل مىشود كه مقام امامت در سن كم ميسر است . مجلسى ( ره ) گويد : اين حديث دلالت دارد كه عُمرِ على ( ع ) در آغاز بيعت او با پيغمبر نه سال بوده ، و آنچه از ابواب تاريخ آيندهء اين كتاب استفاده شود اين است كه 10 سال بوده و با هم منافات ندارند زيرا سابقاً گفتيم كه از نظر حساب گاهى كسر را بيندازند و گاهى واحد كاملى به حساب گيرند ، در اين روايت نه سال ، كسر را انداخته ، و در روايات باب تاريخ به حساب سال تمام در نظر گرفته ، و به هر حال ميان خاصه و عامه در عمر آن حضرت موقع قبول دعوت اختلاف است :